AKTUALNA WYSTAWA

CZASOWA:

DAWNE NARZĘDZIA

TORTUR


APLIKACJA MOBILNA:


www.guides4art.pl

KARTA PIASTA:
DO ODBIORU
W MUZEUM


www.szlakpiastowski.pl

 

KUP KSIĄŻKĘ!

 

TOWARZYSTWO
PRZYJACIÓŁ
ZIEMI PAŁUCKIEJ
W WĄGROWCU


WSPIERA NAS:

 

DUCH ZAPAŁKIEWICZA

- KONKURS!

(KLIKNIJ NA OBRAZEK)

TRADYCJE

 

Wągrowiec jest miastem powiatowym, liczącym aktualnie około 25 tysięcy mieszkańców.  Leży na Pałukach, podregionie Wielkopolski, bogatym w znaleziska archeologiczne.  Ponad 600-letnie dzieje tego miasta i okolicznych miejscowości od połowy XII w. do czasu zaborów związane były z działalnością opactwa cysterskiego, najpierw w pobliskim Łeknie, a następnie w Wągrowcu, który od  1451 r. był  własnością cystersów. Późniejsze losy miasta i  powiatu potoczyły się podobnie jak wielu miejscowości w Wielkopolsce. Żyjący tu   mieszkańcy  tworzyli własną  historię swojej Małej Ojczyzny, oddając hołd  potomnym   i  kontynuując regionalne  zwyczaje i obrzędy oraz wzory pałuckiej sztuki ludowej.

 

 

Z Wągrowcem związanych jest kilka ważnych postaci kultury polskiej. Tu w 1541 roku urodził się wybitny tłumacz Biblii na język polski ks. Jakub Wujek. W klasztorze cystersów wągrowieckich działał  w XVII w. wybitny organista i kompozytor Adam z Wągrowca, a  znany pisarz Stanisław Przybyszewski  zdawał maturę w wągrowieckim gimnazjum. Absolwentem wągrowieckiego gimnazjum był również (urodzony w Czeszewie w gminie Gołańcz) wybitny malarz polski Jan Spychalski (1893-1946),

Można sądzić, że  zarówno dzieje miasta jak i związane z nim postacie, a także tradycje regionalne zachęcały  zainteresowanych tymi problemami mieszkańców Wągrowca  do podjęcia działań  dokumentujących przeszłość  dla kolejnych pokoleń. Stąd  też zapewne zrodził się pomysł o otwarciu muzeum, o którym zaczęto mówić po raz pierwszy w okresie międzywojennym. Potrzebę utworzenia takiej placówki zauważyła grupa studentów pochodzących z Wągrowca, skupionych w  Akademickim Kole Pałuczan w Poznaniu.  Pomysł ten podjęli po  II wojnie światowej członkowie powołanego w 1958 roku Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Pałuckiej. Towarzystwo to od początku swej działalności mobilizowało władze Wągrowca  do podejmowania starań  o pozyskanie obiektu, w którym miało działać muzeum. Za  najbardziej godne miejsce uznano zabytkowy  budynek z końca XVIII w. tzw. Opatówkę – dawną siedzibę opata cystersów wągrowieckich.