AKTUALNA WYSTAWA

CZASOWA:

Magia gry.

Sztuka rywalizacji.


APLIKACJA MOBILNA:


www.guides4art.pl

KARTA PIASTA:
DO ODBIORU
W MUZEUM


www.szlakpiastowski.pl

 

KUP KSIĄŻKĘ!

 

TOWARZYSTWO
PRZYJACIÓŁ
ZIEMI PAŁUCKIEJ
W WĄGROWCU


WSPIERA NAS:

 

DUCH ZAPAŁKIEWICZA

- KONKURS!

(KLIKNIJ NA OBRAZEK)

GWIEŹDZISTE NIEBO NAD... PIOTREM Z DZWONOWA

Spoglądając w gwieździste niebo nad Dzwonowem, warto przywołać nietuzinkową postać badacza sfer niebieskich, wykładowcę Teoryki planet na Uniwersytecie Krakowskim – Piotra z Dzwonowa. Ten XV-wieczny uczony uchodzi za jednego z budowniczych krakowskiej szkoły astronomicznej.  Związki Piotra z rodzinną miejscowością są dobrze czytelne w różnych odmianach jego nazwiska: de Swanow, Swanowski, ze Zwanowa, Zwanowski, de Szwanow, zeŻvanowa. Problem z transkrypcją tej nazwy miał sam uczony, podpisując się de Swanow, innym razem de Szwanow.

 

 

Piotr z Dzwonowa był synem Świętosława. Choć Adam Boniecki w swoim Herbarzu uznał go za przedstawiciela rodziny Zwanowskich (Dzwonowskich) herbu Nałęcz, nie jest wykluczone jego pochodzenie mieszczańskie. Nie wiemy też, gdzie i w jakich okolicznościach Piotr rozpoczął swoją przygodę z astronomią, jednak nie popełnimy chyba błędu uznając, że jego zainteresowanie gwieździstym niebem zrodziło się w rodzinnym miasteczku – w Zwanowie. Na Uniwersytet Krakowski wpisał się w 1429 roku. Nauki pobierał u Wawrzyńca z Raciborza, który zapoznawał młodego adepta sztuk wyzwolonych z metodami obliczeń przy pomocy przyrządów. Bakałarzemartium został w 1431 roku a dwa lata później uzyskał magisterium. W kolejnych latach, jako wykładowca na wydziale sztuk wyzwolonych, poświęcił się głównie astronomii i matematyce. Wykłady prowadził m.in. w oparciu o Teorykę planet (Theorica planetarum, przypisywana Gerardowi Sabionettcie). Glosa i komentarze wprowadzone marginalnie w krakowskim rękopisie tego dzieła wskazują na twórczą interpretację myśli astronomicznej w zakresie wyjaśniania ruchu poszczególnych planet (oczywiście przy założeniu, że Ziemia znajduje się w centrum uniwersum). Korzystał również z tablic astronomicznych króla Alfonsa. Piotr z Dzwonowa wykładał też  klasyków: Euklidesa (Elementy) i Arystotelesa (Parva naturalia). W 1443 roku był dziekanem Wydziału Artium i uzyskał bakaleureat teologii (zachowało się jego podziękowanie wygłoszone z okazji otrzymania tego stopnia). Odtąd jego zainteresowania skupiły się w większym stopniu na teologii. Bardzo ciekawy zbiór rękopisów z tej dziedziny zapisał później Akademii. Zakup kolejnych ksiąg mógł realizować dzięki dochodom, które pobierał jako kanonik kolegiaty św. Floriana w Krakowie. Z tego tytułu był też posesorem podkrakowskich Książniczek i – broniąc swych praw – prowadził spór ze szlachcicem Janem z Pielgrzymowic o jego prawo do użytkowania drogi.

Piotr zmarł przed 29 marca 1454 roku, kiedy to miało miejsce postępowanie spadkowe.

 

Opr. Marcin Moeglich

WIĘCEJ NA TEMAT PROJEKTU "DZWONOWO - ZAGINIONE MIASTO" NA STRONIE: www.dzwonowo.wordpress.com