WYSTAWY

CZASOWE:

do 29 października:

Osobliwości ze

zbiorów muzeum;

Telewizyjny Turniej

Miast - 1987;

Dzieje wągrowieckich

Żydów.

NAJBLIŻSZE WYDARZENIA:
22.10.2017 godz. 18:
Spotkanie z historią
Powstania Wlkp.
(wstęp wolny)

3.11.2017 godz. 18:
Wernisaż
Jarosław Kiełbasiewicz.
Wystawa malarstwa
KADRY PAMIĘCI


APLIKACJA MOBILNA:


www.guides4art.pl

KARTA PIASTA:
DO ODBIORU
W MUZEUM


www.szlakpiastowski.pl

 

KUP KSIĄŻKĘ!

 

TOWARZYSTWO
PRZYJACIÓŁ
ZIEMI PAŁUCKIEJ
W WĄGROWCU


WSPIERA NAS:

 

DUCH ZAPAŁKIEWICZA

- KONKURS!

(KLIKNIJ NA OBRAZEK)

NOWE ODKRYCIA ARCHEOLOGICZNE PRZY WĄGROWIECKIM RYNKU

W początkach lipca archeolodzy z Muzeum Regionalnego w Wągrowcu zakończyli badania archeologiczne na jednej z posesji przy wągrowieckim rynku. Prowadzone prace wykopaliskowe związane były z budową obiektu mieszkalno-usługowego usytuowanego we wschodniej pierzei placu. Pomimo tego że duża część nawarstwień uległa zniszczeniu na skutek budowy podpiwniczonych oficyn (początek XX w.), archeologom udało się poczynić szereg interesujących obserwacji wzbogacających wiedzę o średniowiecznym i nowożytnym mieście.

Mosiężny krzyżyk z XVIII w. (?) (fot. M. Krzepkowski).

 

 

Ze wstępnych ustaleń wynika, że najstarsze zadokumentowane warstwy pochodzą już z XV wieku. Być może, odkryte relikty średniowiecznego osadnictwa związane są z przedmieściem funkcjonującym tu jeszcze przed wytyczeniem nowego rynku, co jak się przyjmuje nastąpiło około połowy XVI w, niewykluczone jednak, że reorganizacja miasta miała miejsce wcześniej – już w latach 90-tych XV wieku.

Prace archeologiczne przy wągrowieckim rynku (fot. M. Krzepkowski).

Na okres nowożytny (XVII-XVIII w.) datowane są pozostałości piwniczki wybrukowanej kamieniami, uchwycone w jednej ze ścian wykopu budowlanego. Jej wnętrze wypełniała przepalona na kolor pomarańczowy glina – polepa, pochodząca z zawalonego podczas pożaru budynku. Być może destrukcja tych obiektów nastąpiła podczas wielkiego pożaru miasta w 1746 roku. Tuż obok odnotowano pozostałości budynku wzniesionego prawdopodobnie tuż po pożarze – około połowy XVIII wieku.

W trakcie badań pozyskano duże ilości zabytków ruchomych (ponad 2300 sztuk) głównie ułamków naczyń glinianych i kafli. Liczny zbiór stanowią też przedmioty szklane pochodzące z XVIII i XIX wieku: fragmenty butelek, gąsiorów, kieliszków i kufli. Uwagę zwraca pokaźny zbiór nowożytnych pieczęci szklanych.

Pieczęcie szklane (XVIII-XIX w.) odkryte podczas badań archeologicznych (fot. M. Krzepkowski).

Wśród zabytków metalowych najliczniejszą grupę tworzą monety (XVII-XIX w.), ponadto zarejestrowano kule karabinowe, plomby ołowiane, medalik ze św. Antonim Padewskim, krzyżyk mosiężny i wędzidło. Prawdziwą niespodzianką stało się odkrycie XVIII – wiecznej zdobionej szpatułki należącej zapewne do któregoś z wągrowieckich cyrulików.

Zdobiona szpatułka lekarska z XVIII w. (fot. M. Krzepkowski).

Z zabytków wykonanych z rogu bądź kości należy wymienić zdobione okładziny i oprawki. Pozyskane podczas badań archeologicznych mobilia obrazują kulturę materialną zamożniejszych mieszczan wągrowieckich.

(Marcin Krzepkowski)